Waarom?

Deze keer schrijf ik iets op waar waarschijnlijk geen eind aan komt.. Het is een gedachte, een ervaring, een conclusie, een wens en een droom ineen. Ik weet ook niet waar ik moet beginnen, dus begin ik maar gewoon..

Iedereen spreekt in elke branche inmiddels over 3.0, de “why” factor,#HNW, Social Media, Social Business, etc.. Maar waar ik me steeds meer van bewust word is dat het eigenlijk helemaal nergens over gaat. Iedereen die ik spreek, ieder bedrijf dat ik benader, ze hebben het er allemaal over, maar de vraag waar niemand echt mee bezig lijkt te zijn is: Waarom willen we dit allemaal?

Waarom social media? Waarom Social Networking, Waarom Social Business ? Waarom voor mijzelf of voor mijn bedrijf? Waarom nieuw werken? en ga zo maar door.

In alle bedrijven en organisaties, bij elk mens dat zich hiermee bezighoudt of hiermee worstelt, moet deze vraag de belangrijkste zijn, maar er lijkt niemand mee bezig te zijn en we rennen als kippen zonder kop achter elkaar aan. Het gaat in mijn beleving niet over die nieuwe kanalen die we tot onze beschikking hebben, het gaat niet over kiezen uit alle nieuwe platformen, het gaat er om dat organisaties zullen moeten veranderen, van binnenuit. De mensen die er werken moeten veranderen en het bewustzijn moet geprikkeld worden. Iedereen, maar dan ook iedereen, blijft hangen in de oude gewoontes en probeert deze oude gewoontes via de nieuwe kanalen opnieuw vorm te geven. Maar geloof me, dat gaat niet lukken. Misschien op de korte termijn wel omdat de markt waarin je opereert er ook nog niets van snapt en je dus een stapje voor denkt te zijn, maar op de lange termijn ga je kopje onder.

Hoe kan het toch zo zijn dat we in deze tijd van social we juist dát vergeten, verloren, verleerd zijn? Wat is er over van gewoon social zijn? Je als bedrijf én als mens sociaal gedragen lijkt wel niet meer te kunnen, waarom “denken” we toch allemaal zo ontzettend na over wat we wél en juist niet “mogen” doen, online en offline. Iedereen is maar bezig zogenaamde “cases” te bouwen, storytelling, laten zien wat we hebben gedaan en wat voor succes het is geweest! We hebben 100.000 “likes” bij elkaar gehaald met onze campagne! Hoe vaak hoor ik dat niet? En als je hetzelfde bureau een Dm stuurt met de vraag: Hallo, ik ken jullie nie, maar wat jullie doen klinkt interessant! Zullen we eens koffie drinken? Hoor je vervolgens niets van dat so called “social” bedrijf. Ik snap het dan ook niet meer.

Hoor ook vaak dat we in een conjunctuur zitten waarin het eigen “ik” belangrijk is en er ruimte is voor zelfontwikkeling en er meer en meer egoïsme is dan ooit te voren. Iedereen heeft een mening en uit deze ook te pas en te onpas. En de grootste schreeuwer met de meeste luisteraars? Die hoor je overal schreeuwen dat het anders moet. Hou toch op.

In mijn ogen, voortbordurend op de Boardroom revolutie, moeten we radicaal omslaan met z’n allen. We moeten terug naar de basis, terug naar ons gevoel. Waar doen we het voor? Waar word je blij en gelukkig van en wat wil je aan anderen meegeven? Hoe ga jij d wereld een klein stukje beter maken en waar wil je dat mee doen? Wat is voor jou als mens nu écht belangrijk?

Ik weet, het klinkt utopisch wat ik schrijf, maar het is werkelijk mijn wens om zoveel mogelijk organisaties, die dat ten minste aandurven, van binnenuit te veranderen. Elke medewerker terug in zijn/haar kracht en weer bewust van de vraag: Waar doe ik dit nu eigenlijk voor en wat draag ik, vanuit mijzelf en vanuit mijn functie bij aan een betere wereld?

Wees open, eerlijk en toon interesse in een ander, luister, kijk, zie en proef de wereld om je heen en laat je zo nu en dan eens verbazen over wat je tegen komt. En lach, alsjeblieft, lach toch wat meer en neem jezelf alsjeblieft niet te serieus. Laat zien dat je ook kwetsbaar, onzeker en onwetend bent. Sta toe dat anderen bij je kunnen komen als mens en toon oprechte interesse, gewoon omdat het kan. Niemand is er ooit slechter van geworden aan een ander persoon te vragen; hallo, we kennen elkaar niet, maar wie ben jij en waar sta jij voor?

En Simon Sinek heeft een zeer goed punt wanneer hij het heeft over de Why factor, waarom doen we wat we doen en kan het ook anders? Wat is intrinsiek jouw motivatie om te doen wat je doet en je te gedragen zoals je doet.

Ik blijf schrijven aan deze blog want ik merk dat mijn hoofd overloopt van gedachten en hersenspinsels. Laat me alsjeblieft weten wat je er van vindt en deel met me mee, schrijf mee en daag me uit. De wereld kan zoveel mooier zijn als we ons allemaal gewoon weer gaan gedragen als mens, als zoekende en ontdekkende mensen. Alles mag, alles kan en er is niemand die zegt dat je niet jezelf mag zijn!

Wordt vervolgd…

Nieuwe online rol voor offline klassieker

Deze blog gaat over mijn Citroën HY  met een dubbelrol in de tegenwoordige tijd. HY creëert een offline beleving in een online wereld. Hoe?  Na een zeer geslaagd expiriment in februari  tijdens de ANWB kampeerdagen in Ouderkerk a/d Amstel, waarbij ik samen met een vriend de online dialoog heb gevoerd met alle bezoekers, exposanten en sponsoren via Twitter/Facebook/Foursquare etc vanuit een hele oude retro VW T2, wist ik het zeker. Dit bleek spot-on en een concept waar duidelijk behoefte aan is. De aantrekkingskracht van een gave oude camper tijdens een evenement zorgt voor veel bekijks en gesprekken met bezoekers en dat is precies wat we leuk vinden. Daarom is social media ook zo leuk, je hebt een echte dialoog met een hele groep mensen en het is magisch wanneer je dit uit de online omgeving haalt en offline doorzet vanuit een retro camper. Kortom, een nieuw concept was geboren. En dus.. Op zoek naar een camper, vanuit mijn gevoel. 
 
Ik heb iets met Frankrijk, rij ook in een Renault 4 en ben al mijn leven gek van een Citroën HY. Dat moest hem dus worden. Marktplaats afzoeken en zelfs in Frankrijk op zoek naar een “goed” exemplaar, want er zijn nogal wat verrotte HY’s te vinden. Het is een simpele bus die vaak gebruikt werd als paardenwagen, frietkraam, politievoertuig en brandweerauto. En in sommige gevallen werd HY omgebouwd tot camper en dat zocht ik.
 
Na lang zoeken had ik er één gevonden waar ik spontaan verliefd op werd. HY is eigenlijk prachtig door zijn schoonheid, zijn simpelheid en zijn kenmerkende eigenschappen. 
 
De restauratie ging beginnen en uiteraard had ik een droom van hoe HY er van binnen uit moest gaan zien.Na een lang traject van slopen, verder slopen, schuren, lassen,vervangen,repareren, keuren, overschrijven was de bus opnieuw opgetrokken en weer z.g.a.n.! http://www.flickr.com/jurjendelange 
Maar nu nog het interieur.. ai ai.  Ik wilde iets met oud hout, gecombineerd met roestvrij staal en traanplaat op de grond.. Alleen, wie o wie kon mij helpen? En hoe vind ik zo iemand die snapt wat ik wil en die ik vertrouw mijn bus in te richten? Weet je wat? Ik zet de vraag uit op Twitter, er is vast wel iemand die iemand kent..  
 
Ik kreeg een reactie van een jong en enthousiast bedrijf uit Hengelo en laat ik daar nu mijn middelbare school hebben doorlopen. Een eerset klik was er. Ik nam contact op met het bedrijf en het enthousiasme kwam door de telefoon nog beter door, tot ik aangaf om welk type bus het ging, een Citroën HY… Stil… een seconde.. en toen klonk het aan de andere kant: WHOEAAHH!! Ik ben mijn leven lang verliefd op deze auto’s en we willen zo ontzettend graag een eer een dergelijke bus inrichten! Nu kon ik niet meer terug natuurlijk en de eerste afspraak werd gemaakt. De receptie van CustomCamp was ingericht met steigerhout en ik vertelde dat ik dat wilde, nog meer enthousiasme! Ok, doen! Afspraken gemaakt, de bus over geleverd aan Björn en Evelyn en het wachten begon.. Dagelijks contact over het hout, het staal, de lampjes, de electronica elk detail werd besproken en er sprak zo ontzettend veel liefde, passie en vakmanschap uit de contacten, wat een helden! Het resultaat overtrof al mijn verwachtingen en Evelyn is voor mij ene lichtend voorbeeld hoe je jezelf als jong bedrijf presenteert, ook online. Vakmanschap in combinatie met online media, briljant!
CustomCamp in Hengelo! ik vergeet jullie nooit meer en hoop dat we nog heel erg vaak dit soort projecten mogen doen samen. Dank dank dank voor wat jullie hebben gepresteerd en ik ben fan van jullie! ImageImage
 ImageImage

de vondst van 400.000 jaar oud

Afgelopen zaterdag liep ik op het strand van Bloemendaal en zag tussen de schelpen een gek voorwerp liggen. Mijn nieuwsgierigheid was groot en ik besloot het in mijn broekzak te stoppen.

Thuis aangekomen bestuurde ik het voorwerp en dacht bij mijzelf; dit lijkt wel een tand. Weliswaar een deel afgebroken, maar het is een tand en de wortel waarmee het in een kaak heeft gezeten, zit er nog aan! mmmmm maar hij is wel erg groot. Zou het van een haai of walvis kunnen zijn?

Al dromend kwamen de meest exotische vissen voorbij en ik was er van overtuigd dat het van een walvis moest zijn geweest. Kon net anders, want hij lag op het strand. 

Ik ben nogal actief in de socialen netwerken online en besloot een foto te plaatsen en via Twitter aan mijn crowd te vragen of iemand wist van welk dier deze tand afkomstig was. Ik gebruikte #tand om het verhaal te volgen.

Na een honderdtal tweets gaf iemand aan dat het absoluut niet van een walvis kon zijn omdat het een vlakke kies was, het was van een herkauwer. Een koe? nee.. mijn fantasie raakte gedesillusioneerd en ik wilde het niet geloven.. Of was het, zoals sommigen beweedren, van een mammoet? Gaaf!

Eigenwijs als ik was besloot ik de tip van enkele twitteraars op te volgen en contact te zoeken met Naturalis en het NIOZ ( het Nederlands Instituut voor Onzerzoek naar Zeedieren) . Het NIOZ nam de telefoon op en na wat uitleg kreeg ik het nummer van ene André Vonk terecht..! Deze legendarische man doet al eeuwen onderzoek naar walvissen wist volgens net NIOZ alles van kiezen en tanden.. haha! Briljant! Het werd spannend en de TL op twitter volgde de avonturen van de #tand op de voet, men werd ongeduldig! Adrie belde 5 minuten nadat ik hem wat foto’s had gestuurd terug en zei, erg teleurstellend; het is van een rund en niet van een vis.. balen! Maar! Zei Adrie, ik wil hem laten keuren door een echte kenner op Urk en ik bel je zo spoedig mogelijk terug met een officieel rapport! Wow! 

Gister was het dan zover, de telefoon ging, 18.30 uur, onbekend nummer. Hallo? Hallo Jurjen, met Adrie. Ik heb erg bijzonder nieuws over de kies die je gevonden hebt! Hou je vast.. Het is van een reuzenhert! Niet te geloven he? En ik zei: Adrie, wat is er nu zo bijzonder aan een reuzenhert? Waarop een verbaasd antwoord kwam: Jurjen, het reuzenhert leefde zo’n 400.000 jaar geleden! Je hebt iets unieks in handen en erg zeldzaam! Google maar eens op reuzenhert, dan zie je meer info! Het dier is zo’n 30.000 jaar (!) geleden uitgestorven, dus je kies is minimaal 30.000 jaar oud! Wat gaaf he? En ik, ik was helemaal een beetje in de war, jeetje. 400.000 jaar oud en het spoelt aan terwijl ik er langs loop. Wat betekent dat?

 

De zoektocht gaat door en inmiddels heb ik Naturalis gebeld en geïnformeerd. Ze zijn “toevallig” een reuzenhert aan het nabouwen en zo’n kies komt echt heel goed van pas, dus ik denk dat ik hem schenk. Maar ik wil alles weten over dit hert en waarom hij is uitgestorven. Het begint met een vondst op het strand en wie weet waar het me brengt. Kan er nog DNA uitgehaald worden bijvoorbeeld. Waar leefde het dier en waarom stierf het uit?

 

Ik wil hier het verhaal laten groeien en als je het leuk vind of je hebt informatie, laat het weten. Alle beetjes helpen. Wow, wat ben ik een bofkont dat ik dit stukje geschiedenis heb gevonden, op het strand, zomaar.. Wow.

 

To be continued!

Image

Boardroom revolutie

Het is tijd voor een Boardroomrevolutie!

De afgelopen jaren en zeker de afgelopen maanden wordt je in alle media voortdurend geattendeerd op al #hetnieuwe…. “Het nieuwe werken”, “het nieuwe leiderschap”, “de nieuwe economie”, “het nieuwe verdienmodel”,” de nieuwe wereld” en ga zo maar door. 
Het moet anders, een frisse wind, tijd om alles te vernieuwen. Neem “Nieuw leiderschap”, dat is niet nieuw en naast de tientallen nieuwe leiderschapsvormen die zijn ontwikkeld, hebben we het meeste al eerder gezien.

De wereld is, zoals u dagelijks ziet en meemaakt, aan het veranderen. Dit vereist ook ander leiderschap en er vind op dit moment dan ook een paradigmashift plaats.

Wat ik mis in alle rijtjes “nieuwe” dingen is “het nieuwe gedrag”. Iets nieuws volgroeid niet zonder gedragsverandering. Maar in hoeverre vindt dit al plaats?

Vervang uw complete personeelsbestand door Zelfstandig Professionals, automatiseer, verkoop of verhuur je saaie panden en verplicht mensen thuis te werken. Geef mensen verantwoordelijkheid en vrijheid om jullie bedrijf succesvoller te maken ipv hen opdrachten uit te laten voeren. Laat het Internet vóór je werken ipv het te zien als grote bedreiging. Nieuwe ideeën, diensten en producten ontstaan zo supersnel.

Dit artikel schrijf ik deels uit ergernis en verbazing, maar bovenal schrijf ik dit om een boardroomrevolutie te ontketenen. Het is tijd de nieuwe denkers en de nieuwe leiders echt toe te laten! Van de bestuurskamers tot de achterkamertjes.

We zijn elkaar hoorndol aan het maken met alle (al dan niet verzonnen) onderzoeken, doemscenario’s, voorspellingen en peilingen. Iedereen gaat er in mee en neemt het zonder meer over. We zijn geneigd om het bij de onderzoeksresultaten te laten en naar elkaar te blijven kijken. Wie o wie zal de eerste stap durven zetten?

Het Nederlandse bedrijfsleven en haar besturen moeten nu in actie komen, anders stevenen we af op een collectieve depressie en ontevreden aandeelhouders. De markt is intussen veranderd van push naar pull. Ook bij uw aandeelhouders! Of dat nu de echte aandeelhouders zijn, uw klanten, uw patiënten of gewoon de Nederlandse burgers. Ze schreeuwen inmiddels allemaal om nieuw leiderschap.

Maar wat is nu eigenlijk nieuw leiderschap? Je leest veel over het nieuwe type leider in de politiek, de zorg, het onderwijs en zeker in het bedrijfsleven. Maar is deze nieuwe leider wel écht wat er nodig is? Vertoont hij of zij het juiste gedrag dat bij hier bij hoort? En wie bepaalt dit wenselijke gedrag en richtlijnen?
“Nieuwe adviseurs” staan op en menen de wijsheid in pacht te hebben en uw organisatie feilloos door deze transitie te kunnen helpen. Weer een nieuw proces, methodiek of organisatieverandering die doorgevoerd moet gaan worden.

Betekent dit dan automatisch dat de afdeling, de organisatie of zelfs de maatschappij verandert? Nee! Voor de grosso modo betekent dit dat de werkwijze zal veranderen, maar het gedrag blijft nog steeds hetzelfde…

Het is verbazingwekkend dat 80% van alle geschreven en gepubliceerde artikelen afkomstig zijn van, met alle respect, bestuurders uit het “oude denken”. Het is het soort bestuurder dat denkt zich een overgangsrol toe te kunnen dichten om zo het gat te overbruggen tussen de komst en acceptatie van écht nieuwe leiders en hun eigen pensioen. Of zien we dit als hét signaal dat het nu echt tijd is dat de inspirerende, innoverende en echt nieuwe denkers op gaan staan en het bestuur instappen?

In elk vakblad, blog of artikel zijn het, veelal de babyboomers, die aangeven dat het tijd is voor nieuwe leiders en vernieuwende denkers. Wat me stoort is dat de generatie die het échte verschil kan gaan maken, deze kans niet pakt en veelal de mogelijkheid niet krijgt omdat het zittend bestuur zelf in het zadel wil blijven zitten om de nieuwe leiders op te leiden en te sturen binnen het eigen concern. Maar begrijpt het huidige bestuur deze paradigma shift wel? Of moeten we zover gaan dat de nieuwe leiders het huidige bestuur de kern van het nieuwe denken en het nieuwe leiden bij gaan brengen? Kortom, het is tijd voor een Boardroomrevolutie.

Ik heb het van dichtbij mee mogen maken en het kan echt niet meer. De multinationals en beursgenoteerde ondernemingen die echt oprechte goede wil hebben om zich klaar te maken voor de toekomst maar weigeren het bestuur, het leiderschap écht over te geven aan de nieuwe leiders.

Ieder zichzelf respecterende multinational is er mee bezig. Ze maken zich allemaal op hun eigen manier op voor de grote verandering en kijken allemaal gespannen om zich heen en richting concurrentie. Hoe ver is de buurman? Vergeten we iets? Moeten we er nog wat specialisten bij halen? Laten we wat workshops sociale media organiseren zodat het middenkader weet dat we er serieus mee bezig zijn.

De meest terugkerende valkuil, waar ieder bedrijf op een of andere manier mee in zee gaat en waar menig “expert” zijn zakken mee vult, is de valkuil dat werkelijk iedereen direct, soms uit blinde paniek en uit pure onwetendheid, zich stort op de beschikbare en bekende middelen. (Sociale)Media strategiën, nieuwe marketingplannen, nieuwe websites, “het nieuwe werken” , workshops en lezingen, innoverende producten en diensten, noem maar op.

Stop met het zoeken naar de geschikte middelen en begin in het hart van je organisatie. Als je als corporate echt bereid bent de storm vóór te blijven en je nu al te wapenen tegen de onafwendbare veranderingen, vervang, gedeeltelijk, je bestuur! Maak plaats voor nieuwe denkers, jonge mensen uit de ideeën- economie.

Gun je onderneming deze nieuwe leiders en geef ze de ruimte om échte veranderingen door te voeren. Uiteraard geflankeerd door de juiste mensen die de processen bewaken en de bedrijfsresultaten monitoren, maar durf het aan, doe het nu het nog niet te laat is.

Sturen vanuit je hart, op gevoel en met empathie. Dienend leiderschap waarmee je het beste in ieder mens omhoog zult halen. We erkennen allemaal het belang en de noodzaak, maar niemand durft. Waar zit de angst?

Ik begrijp wel waar de weerstand zit en waarom het establishment blijft zitten. “We kunnen de aansturing en leiding van ons concern toch niet in handen geven van relatief jonge en onervaren mensen met wilde ideeën?” Deze verandering moeten we nauwgezet en gecontroleerd doorvoeren. Er moet een backup plan zijn en alle risico’s moeten zijn afgedicht. Laat die productiviteit, controle, kostenbesparing, tijdsbesteding gaan en maak mensen zelf verantwoordelijk. We leven in een compleet open wereld, zowel offline als online. Laat de illusie dat je deze gesloten kunt houden gaan en er gaan nieuwe deuren open met ongekende mogelijkheden.

En nee, het hele bestuur hoeft ook niet vervangen te worden. laat de nieuwe bestuurders en visionairs uw bedrijf van binnenuit veranderen. Te beginnen bij de mensen, het gedrag, de cultuur,de wensen en behoeften.

Er wordt alleen nog maar gestuurd vanuit de ratio, cijfers, peilingen en nog sporadisch vanuit puur gevoel. We roepen allemaal dat het anders moet en niet langer zo kan doorgaan, maar wie begint? Wie durft de eerste stap te zetten? Ik ben er klaar voor!

Durf het aan, voor de toekomst van uw concern en de toekomst van onze economie.

Jurjen de Lange 
Twitter: @Jurjendelange

Het einde van de makelaarssector?

Wake-up call Makelaars

Er moet echt iets gaan veranderen in de attitude van de makelaars in,  met name,  Amsterdam.

Nu begrijp ik de werking van de markt en in Amsterdam hebben de makelaars nog het geluk dat de vraag, naar met name huurobjecten, iets hoger is dan het aanbod. Of houden ze het aanbod bewust laag om die vraag ook hoger te laten lijken?

Ik verdenk de makelaars er van dat ze de markt in Amsterdam kunstmatig in stand proberen te houden.  Volgens mij is Nederland redelijk in paniek, zijn huiseigenaren angstig voor de toekomst omdat de hypotheek niet betaald kan worden en wellicht wordt de druk wel opgevoerd omdat de overbruggingshypotheek verloopt of ook te zwaar wordt. De druk om dan een alternatief te zoeken voor je eigendom wordt groter en juist daar springen de makelaars handig op in. 

Ikzelf ben nu al enige tijd op zoek naar een nieuw huurappartement in Amsterdam. Druk zoekend op internet, sites als Funda, marktplaats, Pararius, bezoeken om in mijn prijsklasse en gewenste buurt een geschikte huurwoning te vinden. Nu betaal je in Amsterdam al snel € 1.000,- excl service- en GWL kosten voor een optrekje van 55 m2 in de Westerparkbuurt.  En er komen nu enkele nieuwbouwprojecten die een wat ruimere opzet hebben.

De eerder genoemde sites zijn commerciële en/of particuliere aanbieders, maar er zijn ook tal van online boeven die je na betaling van kijkgeld in het assortiment laten kijken en dan kun je via de site rechtstreeks contact opnemen met de verhuurder.. Niet dus.. Geen respons, geen bevestiging, waarschijnlijk staat het te mooie object niet eens te huur.  Je bent als huiszoeker aan d egoden overgeleverd.

Maar vind je dan toch via een site of makelaar zelf een huis welke je interesse wekt, ga je zelf contact zoeken en vragen om een bezichtiging. Je zoekt dus zelf, vindt zelf en legt zelf contact met de makelaar. En dit is wat er vervolges gebeurt: Je krijgt een lading eisen over je heen waar je niet goed van wordt. De makelaar denkt een positie te hebben waarin hij/zij een aantal zaken mag eisen van potentiële huurders. Je inkomen dient minimaal 3x de bruto huurprijs te zijn, je moet een vast dienstverband hebben ( zo achterhaald), de huurprijs is excl servicekosten, gas/water/licht en gemeentebelasting, er wordt 1 ( en soms 2 tot 3) maanden borg verwacht en, nu komt ie, 1 of 2 maanden bemiddelingsfee voor de makelaar, Ex BTW. !!

In Amsterdam is het blijkbaar nog heel gewoon, acceptabel en toegestaan om als makelaar van twee walletjes (!) te eten. Aan de ene kant krijgt de eigenaar van het pand een factuur voor het vinden van een huurder en aan de andere kant wordt de nieuwe huurder geconfronteerd met 2 maanden extra kosten omdat hij zelf het initiatief toont om een object te gaan bewonen. Het kan niet en is werkelijk onacceptabel.

Ik snap dat makelaars op deze manier de tegenvallende omzetten qua courtage op willen vangen, maar dit is werkelijk bespottelijk. Het is in mijn ogen toegestaan op het moment dat ik een makelaar de opdracht geef een geschikt huurhuis voor mij te vinden en hij heeft een match. Wanneer we overeenkomen dat het gevonden pand geschikt voor mij is, ben ik bereid te betalen voor zijn dienstverlening. En deze commissie zal ook onderhandelbaar moeten zijn. Dat is marktwerking.

Het moet dus echt afgelopen zijn met deze wanpraktijken en het wordt echt tijd dat huiseigenaren en verhuurders zelf een platform krijgen, naast Marktplaats, waarbij vraag en aanbod beter en sneller gekoppeld worden. Zonder belachelijk hoge kosten voor dienstverlening die niets aan waarde toevoegt. Er wordt gestuurd op angst en er wordt een vals gevoel van zekerheid geboden. 

Makelaars van Nederland, vind een nieuw verdienmodel, ga echt waarde toevoegen of ik voorspel het einde van een sector.

Jurjen de Lange

Twitter: @Jurjendelange

Ten prooi gevallen aan Algemene voorwaarden en stakende postbodes.

Eindelijk weer eens een blog van mijn hand. Deze komt tot stand uit pure frustratie en onmacht. Mensen die mij goed kennen, weten dat ik slecht tegen onrecht kan en dit niet zomaar voorbij kan laten gaan. Volgend voorval wil ik met jullie delen en hopelijk schrijf ik het gevoel dat ik heb een beetje van me af.

Mijn vriendin werkt sinds vorig jaar op interim basis bij de Hogeschool Inholland, op de afdeling marketing & communicatie (daar gebeurt nog eens wat!), locatie Hoofddorp. Ze reist dagelijks met de trein en eens per week heeft ze een aantal bijeenkomsten in Den Haag en ook dan reist ze per spoor.

Op 16 december 2010 koopt ze geheel onbewust een enkeltje Den Haag, terwijl ze ’s middags gewoon terug reist. Controleur komt langs, constateert dat ze een enkeltje heeft gekocht en alweer op de terugweg is, dus boete. Logisch en terecht. Tot zover geen vuiltje aan de lucht.

Welwillend de boete te betalen, begon het wachten op de acceptgiro vanuit de NS zodat het verschuldigde bedrag ( € 9.10 voro het kaartje plus €35,- boete! ) direct betaald kon worden. Op 30 december 2010 was het zover, de post werd bezorgd. Wat schetst onze verbazing? Twee brieven van de NS? Dat is vreemd. Eerste brief bevatte inderdaad een acceptgiro met het vriendelijke verzoek deze direct te betalen. Prima. De tweede brief bevatte niet alleen een aanmaning, maar ook een boete wegens het niet op tijd betalen van de acceptgiro ( welke op dezelfde dag werd bezorgd).. van, jawel, € 10,-

Uiteraard werd de acceptgiro direct betaald en hebben we de moeite genomen een bezwaarschrift te schrijven ( ! kan niet online..) naar de NS met het vriendelijke verzoek, gezien de omstandigheden m.b.t. poststaking, de aanmaning uit het systeem te halen omdat we deze in onze beleving onterecht ontvangen hebben. Geen reactie tot op heden.

Het werd 15 januari, een brief van het altijd vrolijke bedrijf Inkasso Unie uit Eindhoven in de bus..:  “Vanuit opdrachtgever NS is verzoek gekomen de openstaande boete wegens het te laat betalen van de acceptgiro deze middels de Inkasso Unie te incasseren, waarbij het boetebedrag is verhoogd met € 25,- administratie- en incassokosten”…. Dus…

Op het ingezonden bezwaarschrift kregen we een standaard reactie met als boodschap: We wensen niet inhoudelijk op uw bezwaar in te gaan en onze opdrachtgever verzoekt ons verder te gaan met de incasso opdracht!

Uiteraard per email, brief en telefoon bezwaar gemaakt en getracht tot een volwassen en open gesprek te komen met de Inkasso Unie. De NS onthield zich van commentaar aangezien de “zaak” overgedragen was aan de Unie.

Nu weet ik dat er veel mensen zijn die een potje maken van hun financiële huishouding en er een sport van maken zoveel mogelijk deurwaarders achter zich aan te krijgen, maar wij hebben gelukkig andere hobby’s.

Een normaal en volwassen gesprek met de mensen van Inkasso Unie bleek niet mogelijk te zijn. De brief van de Unie is ondertekend door een mr. huppeldepup en op mijn vraag of ik hem kon spreken, aangezien ik een brief van hem had ontvangen, kreeg ik als antwoord: mr. huppeldepup is één van onze directeuren en die komen nooit aan de telefoon…. Op mijn verzoek of ze bewijsstukken kon overleggen waaruit blijkt dat ze contact heeft gehad met de NS over mijn bezwaar werd niet gereageerd en toen ik vroeg naar wat zij vond van de situatie reageerde ze; Meneer, het is niet mijn probleem en die € 35,- kunt u toch wel betalen?….

Mijn feitelijk correcte en goed doordachte betoog werd op een schandalige en asociale manier de kop ingedrukt en er werd ons verzocht het bedrag maar snel te betalen om erger te voorkomen. Klinkt als een dreigement toch?.

Om inderdaad erger te voorkomen,heb ik de € 35,- maar betaald aan de Inkasso Unie, want je mag blijkbaar niet verwachten dat er bij een dergelijke boevenclub mensen zitten met enig empatisch vermogen en menselijke trekken. Klantgericht, dat zijn ze dan weer wel.

De oplettende lezer welke heeft meegeteld weet dat het oorspronkelijke treinkaartje van € 9.10 inmiddels is opgelopen tot € 79.10 !! ( voor dat geld zit je in Berlijn of parijs met de trein…)

Dus begon mijn zoektocht naar restitutie of in ieder geval mijn gelijk en een welgemeend “Excuus” bij de betrokken partijen, de NS en TNT Post. Het gaat inmiddels allang niet meer om de €35,-

De dame bij de NS was uiterst vriendelijk en vond het ook verbazingwekkend om te horen hoe ik was behandeld door de Inkasso Unie, en deze klacht wilde ze ook erg graag noteren. Maar de staking bij de post en het te laat bezorgen van de acceptgiro met alle gevolgen van dien, tja meneer, daar kunnen wij natuurlijk ook niets aan doen en kunt u ons niet voor verantwoordelijk houden. Leest u onze algemen voorwaarden er maar op na.. We maken gebruik van TNT om onze post te bezorgen en gaan er vanuit dat ze bezorgen zoals in de richtlijnen staat. Helaas, wij kunnen niets voor u doen, ondanks het feit dat we vnden dat u helemaal gelijk heeft.. Ik zou het toch bij de TNT post aanhankelijk maken. Weet je wat? Dat ga ik doen.

Bij de TNT Post is het niet mogelijk over dit soort zaken telefonisch, of per mail te corresponderen, enkel en alleen via een contactformulier op de website.

Vandaag kwam de reactie van het hoofd klantenservice bij de TNT Post:

Hartelijk dank voor uw reactie. Ik begrijp dat u wilt weten of u in aanmerking komt voor een vergoeding. Ik wil hier graag op reageren.

Voor ongeregistreerde zendingen is er geen vergoedingsregeling volgens onze Algemene Voorwaarden voor opgedragen Postvervoer.  Voor meer informatie hierover verwijs ik u naar onze website, http://www.tntpost.nl/voorthuis/site/disclaimer/index.aspx. Hier kunt u de Algemene Voorwaarden voor de universele Postdienst downloaden”

Uiteraard een telefoontje aan gewaagd en na 15 minuten wachten kreeg ik alsnog te horen dat er in de algemen voorwaarden is bepaald dat er geen uitzonderingen worden gemaakt voor niet geregistreerde poststukken en dat ik dus op zijn zachtst gezegd vette pech heb.

En op deze manier, dankzij de Algemene Voorwaarden van bedrijven als de NS en TNT post, word je als hardwerkende, eerlijke burger opgelicht en op kosten gejaagd zonder dat je er schuld aan hebt of om hebt gevraagd. En je hebt het maar te betalen, want ze gaan schuil onder regels en wetgeving en worden gesteund door vakbonden en regering. Het gaat in mijn geval maar om € 35,-, maar ik ga door! Tot iemand er ergens een keer genoeg van krijgt of tot dit ergens een keer wordt opgepakt en gepubliceert.

Dank dus stakende postbodes. Hoop dat jullie er een loonsverhoging uit hebben gesleept. Wellicht kunnen jullie het Malieveld nog eens bezetten en een half jaar gaan staken om te pleiten voor minder werkdruk en betere voorwaarden. En dat je daarmee je klanten, de consumenten op kosten jaagt, zit daar vooral niet over in. Ik zal er persoonlijk voor zorgen dat hier honderden brieven over gestuurd gaan worden, deze worden allemaal opgehaald en bezorgd door jullie. Ze worden open gemaakt en gelezen. De brieven gaan zwerven over afdelingen en erger nog: er zal op de bezwaarschriften en verzoeken gereageerd moeten worden. Per brief! Deze worden ook verstuurd, opgehaald en bezorgd en je raadt het al, ik zal hier op moeten reageren.. Want zo netjes ben ik opgevoed.

 
Wordt vervolgd..